Qəzəl 4833

یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4853

معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4855

صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 486

می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 487

گریه سوختگان اشک کباب است تراخون این بی گنهان باده ناب است ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4878

ظاهر مردان به زیور گر نباشد گو مباشحلقه بیرون در گر زر نباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 489

چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4893

Yoxsulun eyninə gəlməz qocalıq dərdi, inan,Dərd odur ki, diş ola, amma çörək tapmayasan.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4917

کوته اندیشی که نفرستد به عقبی مال خویشچشم امیدش بود پیوسته در دنبال خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4923

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابشمگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4924

ز سوز سینه پروانه من آب شد آتشزسیر و دور من سرگشته چون گرداب شد آتش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4955

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونشبه دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 497

گر نبینیم به خلوت رخ چون ماه تراکسی از ما نگرفته است سر راه ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4970

برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتشورنه در چشم خلیل است گلستان آتش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4973

در نقاب است و نظر سوز بود دیدارشآه ازان روز که بی پرده شود رخسارش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4985

لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5003

لطیفه ای عجب است این که لعل سیرابشمدام می چکد وکم نمی شود آبش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5031

نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5032

Zənn eyləmə, əks eyləyər hər yer təranəni,Münbit deyilsə torpaq əgər, səpmə danəni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5033

مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 507

از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5118

ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟اگر ز خود نفشانی ز برگ و بار چه حظ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5122

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5123

سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمعاز گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.