Qəzəl 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4159

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4161

Sinəmin dağı ürəkdən od alıb, dad eləyər,Yelləyər sinəmi atəş, o da fəryad eləyər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4162

گلزار جوش حسن خداداد می‌زندباغ از شکوفه موج پریزاد می‌زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4168

زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4181

دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4196

با خاطر گرفته کدورت چه می کندبا کوه درد سنگ ملامت چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4206

زاهد هوای عالم بالا نمی کنداین رود خشک روی به دریا نمی کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4207

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4214

شد چون هدف سر که درین خاکدان بلندکز شش جهت نگشت صدای کمان بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4233

توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4250

Meyi tök cama ki, gül soldu daha, lalə gedər,Bu nə karvandı ki, çöldə elə bil halə gedər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4251

کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4254

Arifin sözləri divanələrə etməz əsər,Necə divanədi o, qaçmasa səhraya əgər?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4265

Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4266

در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4269

Kaş günəş üzlü o yar indi xiridarım ola,Gövhərəm, bir alanım, yaxşıca bazarım ola.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 427

خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 428

طلایی شد چمن ساقی بگردان جام زرین رابکش بر روی اوراق خزان دست نگارین را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4287

از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4292

دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شودتا نقش هست آینه خلوت نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4297

در کوی عشق درد وبلا کم نمی شوداز باغ خلد برگ ونوا کم نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.