Saib Təbrizi: Kədərli
عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید
Qəzəl 4001ز راه صلح مهیای جنگ می آیدز مومیایی او کار سنک می آید
Qəzəl 4030کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمیدز چشم آبله ام خار دسته دسته دمید
Qəzəl 4036کجا ز سینه من غم شراب میشویدچه زنگ از دل آیینه آب میشوید
Qəzəl 4037اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید
Qəzəl 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد
Qəzəl 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Qəzəl 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Qəzəl 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکردآواره خویش را به هوای گهر نکرد
Qəzəl 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد
Qəzəl 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدگردد تمام گوش وبه فریاد من رسد
Qəzəl 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسددردش مباد هر که به درد سخن رسد
Qəzəl 4085Hicr dərdindən əgər olsa ürək yara, yetər,Döyünər qəlbinə vaxt, yar xəbəri yara yetər.
Qəzəl 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمیرسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمیرسد
Qəzəl 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسداز گرد راه قاصد مجنون نمی رسد
Qəzəl 4108اشکم به خاک چهره سیلاب می کشددر گوش بحر حلقه گرداب میکشد
Qəzəl 411فروغ مهر باشد دیده اخترشماران راصفای ماه باشد جبهه شب زنده داران را
Qəzəl 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Qəzəl 4115یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد
Qəzəl 4122طی شد زمان پیری ودل داغدار ماندصیقل شکست وآینه ام در غبار ماند
Qəzəl 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Qəzəl 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Qəzəl 4139جمعی که بار درد تو بر دل نهادهاندچون راه سر به دامن منزل نهادهاند
Qəzəl 4149گوش از برای نغمه تر آفریده اندوز بهر روی خوب نظرآفریده اند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.