Qəzəl 2110

در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 214

Qoy qopardım mən, atım dərd dolu qəlbi sinədən,Kimdi od parçasına sinəsini məskən edən?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2144

دل بر شکن طره دلدار گران استفریاد که این نغمه بر این تار گران است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2156

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه استکز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2157

یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 217

نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2171

هر نخل مصیبت علم راهنمایی استهر نوحه ازین قافله آواز درایی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2180

با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟تقصیر چه و جرم کدام است و خطا چیست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 220

سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله رادل چو نی سوراخ گردد دیده‌بان ناله را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2233

مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2238

خوشم با ناله خود، دم همین استچراغ حلقه ماتم همین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2249

بی یار بهار دلنشین نیستاین پنبه داغ یاسمین نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2252

از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2256

زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 226

بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه راشعله ور سازد خس و خاشاک، آتشخانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2264

بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2281

چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبحرفته رفته می کند گل داغ پنهانم چو صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2286

می زند موج پریزاد، صنمخانه صبحفیض موجی است سبکسیر ز پیمانه صبح

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2287

خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبحچرخ یک تنگ شکر شد ز شکرباری صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2315

حسن خواهد رفت و داغت بر جگر خواهد نهادخواهد آمد خط و قانون دگر خواهد نهاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2317

بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 232

صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2327

هرکه با خود درد و داغ دل‌سِتان را می‌بردبی‌تکلف حاصل کون و مکان را می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.