در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست

درنگیرد نفس شعله به خاکستر سردمی خونگرم چه سازد به دماغی که مراست

نکند شبنم گل ریگ روان را سیرابچه کند می به لب خشک ایاغی که مراست؟

دل من گرم نگردد به سخن با هر کسندهد نور به هر بزم چراغی که مراست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست در زیر فلک پادشهان را صائباز غم و محنت ایام فراغی که مراست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar