Əvhədi Marağalı: Mey və meyxana
دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشمخم می گو: سر خود گیر، که من در جوشم
Qəzəl 540عشقت چو ستم کرد و جفا بر تن و توشماز ناله و زاری نتوان کرد خموشم
Qəzəl 543من دل به ننگ دارم و از نام فارغمترک مراد کردم و از کام فارغم
Qəzəl 580ما تا جمال آن رخ گلرنگ دیدهایمهمچون دهان او دل خود تنگ دیدهایم
Qəzəl 590عقل صوفی را مهار اندر کشیمعشق صافی را به کار اندر کشیم
Qəzəl 596چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
Qəzəl 598یاران و دوستداران جمعند و جام گردانمطرب همیشه گویا، ساقی مدام گردان
Qəzəl 610کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟
Qəzəl 619شیرینتر از دلدار من دلدار نتوان یافتنمسکینتر از من عاشقی غمخوار نتوان یافتن
Qəzəl 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Qəzəl 656در صدد هلاک من شیوهٔ چشم مست تومرد کشی و سرکشی عادت زلف پست تو
Qəzəl 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Qəzəl 699ای از عرب و از عجمت مثل نزادهحسن تو عرب را و عجم را بتو داده
Qəzəl 700عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشادهبر جای خود چو بحری جوشان و ایستاده
Qəzəl 703ساقیا، خیز و یک دو جام بدهمی گلرنگ لاله فام بده
Qəzəl 706شب شد، به مستان اندکی تریاک بیداری بدهرندان سیکی خواره را گر ساغری داری، بده
Qəzəl 717عاشقان درد کش را دردی میخانه دهاز قدح کاری نیاید، بعد ازین پیمانه ده
Qəzəl 722ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیدهجز رند خراباتی آن باده ننوشیده
Qəzəl 723چمن پر گهر شد ز باران ژالهزمین پر کواکب ز یاقوت لاله
Qəzəl 727بر در میخانه این غلغل و آن طنطنهچیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتشزنه
Qəzəl 729سر در کف پایت نهم، ای یار یگانهروزی که درآیی ز درم مست شبانه
Qəzəl 730گرد مغان گرد و بادهای مغانهتا به کجا میرسد حدیث زمانه؟
Qəzəl 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Qəzəl 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.