Rübai 143

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 111

سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 126

ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 149

به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 152

از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 168

بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو می‌شوند ارواح

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 177

هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 193

هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 203

پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 215

مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 231

بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 232

مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 237

هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 258

دی رفتم اندر کوی او سرمست، ناگه جنگ شدامروز زانم تنگدل کان جای بر وی تنگ شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 272

بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 288

فرش زمردین به زمین در کشیده‌اندو آنگه برو، ز گل، علم زر کشیده‌اند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 299

هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 305

یار آن کسی بود که به کارت نگه کندباری نگه کنی، دوسه بارت نگه کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 319

آنرا که جام صافی صهباش می‌دهندمی‌دان که: در حریم حرم جاش می‌دهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 320

چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون می‌نهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 334

روز هجران آن نگار این بودمنتهای وصال یار این بود

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.