Qəzəl 1562

عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1574

صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 158

از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1589

جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1613

در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1618

Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 162

چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1642

لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1651

کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1655

شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1686

به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1687

صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1700

ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1713

فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1714

همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1715

سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1728

حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 173

در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1737

ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1759

کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1762

ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1773

سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.