Mey və meyxana
عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Qəzəl 1574صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است
Qəzəl 158از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا
Qəzəl 1589جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟
Qəzəl 1613در غریبی دلم از یاد وطن خالی نیستغنچه هر جا بود از فکر چمن خالی نیست
Qəzəl 1618Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.
Qəzəl 162چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا
Qəzəl 1642لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت
Qəzəl 1651کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟
Qəzəl 1655شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست
Qəzəl 1686به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست
Qəzəl 1687صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
Qəzəl 1700ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است
Qəzəl 1710سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است
Qəzəl 1713فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است
Qəzəl 1714همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است
Qəzəl 1715سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است
Qəzəl 1719ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است
Qəzəl 1728حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است
Qəzəl 173در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
Qəzəl 1737ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است
Qəzəl 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
Qəzəl 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است
Qəzəl 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.