Mey və meyxana
زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت
Qəzəl 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Qəzəl 1391Gəldi gül fəsli, könül, bil ki, bu rindlik çağıdır,Tulla səccadəni, al kuzəni, mey qəm dağıdır.
Qəzəl 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت
Qəzəl 1406مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت
Qəzəl 1423شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراست
Qəzəl 1426اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست
Qəzəl 1436آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست
Qəzəl 1439صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است
Qəzəl 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Qəzəl 147زلف را نبود سرانجامی که میباید مراخط مگر سامان دهد دامی که میباید مرا
Qəzəl 1478عشق را از دل سودازده ما ننگ استاین پلنگی که با سایه خود در جنگ است
Qəzəl 1493خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است
Qəzəl 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است
Qəzəl 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است
Qəzəl 1505Bir söz ümmanı coşar dalğalı sinəmdə mənim,Dünyaca məna yatır susduğum hər dəmdə mənim.
Qəzəl 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است
Qəzəl 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست
Qəzəl 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست
Qəzəl 152داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مرا
Qəzəl 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است
Qəzəl 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است
Qəzəl 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Qəzəl 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.