Qəzəl 1376

زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1388

وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1391

Gəldi gül fəsli, könül, bil ki, bu rindlik çağıdır,Tulla səccadəni, al kuzəni, mey qəm dağıdır.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1396

عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1423

شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1436

آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1439

صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1447

مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 147

زلف را نبود سرانجامی که می‌باید مراخط مگر سامان دهد دامی که می‌باید مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1478

عشق را از دل سودازده ما ننگ استاین پلنگی که با سایه خود در جنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1493

خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1502

سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1503

مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1505

Bir söz ümmanı coşar dalğalı sinəmdə mənim,Dünyaca məna yatır susduğum hər dəmdə mənim.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 152

داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1530

آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1538

دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1550

از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1557

گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.