Qəzəl 4124

نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4127

آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4128

مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4132

دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4135

جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4136

آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4146

جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4156

این غافلان که دست به پیمانه می‌برنداز چشم شیر شمع به کاشانه می‌برند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4158

آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4164

عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4169

زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4178

هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4186

پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4187

تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4211

مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4225

مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 424

نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4240

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4252

Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4256

چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.