Mey və meyxana
نه آسمان سبو کش میخانه توانددر حلقه تصرف پیمانه تواند
Qəzəl 4127آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Qəzəl 4128مستان چو غنچه بند قبا را نبسته اندبر سینه راه فیض هوا رانبسته اند
Qəzəl 4132دلهاکه جا به زلف معنبر گرفته اندبی انتظاردامن محشر گرفته اند
Qəzəl 4133هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند
Qəzəl 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Qəzəl 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Qəzəl 4137عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Qəzəl 4146جمعی که افسر از خرد خام کرده انداز بحر اختصار به یک جام کرده اند
Qəzəl 4156این غافلان که دست به پیمانه میبرنداز چشم شیر شمع به کاشانه میبرند
Qəzəl 4158آزادگان کجا غم دستار می خورنداین پر دلان قسم به سر دارمی خورند
Qəzəl 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Qəzəl 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Qəzəl 4169زینسان که شیشه خنده مستانه می زندآخر شراب بر سر پیمانه می زند
Qəzəl 4178هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند
Qəzəl 4186پیمانه چاره سر پرشور می کندآتش علاج خانه زنبور می کند
Qəzəl 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند
Qəzəl 4202ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند
Qəzəl 4211مهر لب مرا می منصور نشکندزنجیر موج باده پر زور نشکند
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟
Qəzəl 4240آن راکه زخمی از دم شمشیر او بودبی چشم زخم آب حیاتش به جو بود
Qəzəl 4252Gecələr bu sinəmi qəmli ürək tərk eləyər,Ucalar ahım odu hər gecəni sübhə qədər.
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.