Qəzəl 3989

چرا شراب به زاهد کسی به زور دهدبه دست بی بصر آیینه بلور دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3992

مرا به میکده هر کس که راه بنمایددر بهشت به رویش خدای بگشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3993

عرق چو بر رخت از گرمی شراب آیدشفق به ساغر زرین آفتاب آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3996

ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آیدز عندلیب مگر ناله‌ای به گوش آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3998

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4013

مدام چشم تو مست شراب می بایدهمیشه خانه ظالم خراب می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4016

زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4021

لطافت رخ ازین بیشتر نمی‌باشدکه بی‌نقاب ترا آشکار نتوان دید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4026

بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4028

خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4037

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4039

خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4042

عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌بردفیضی که خاک از آمدن آب می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4062

داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4072

کم کم دل مرا غم واندیشه می خورداین باده عاقبت سر این شیشه می خورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4074

زین نقش نو که روی تو از خط برآب زدصد حلقه پیچ وتاب فزون آفتاب زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 408

ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان راز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4105

Gəldi yenə gül fəsli, bu əyyam təzələndi,Camın dodağın öp, yenə də cam təzələndi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4112

Bu fələk bir kimsədən əsla xəcalət çəkməyib,Göy üzü heç vaxt tutulmaqdan əziyyət çəkməyib.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4117

چون چشم خوابناک که شوخی ازو چکداز آرمیدن دل من جستجو چکد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4121

دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.