Mey və meyxana
به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید
Qəzəl 3227قبول عشق سرکش را دل دیوانه می بایدکه تاج خسروان را گوهر یکدانه می باید
Qəzəl 3243عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد
Qəzəl 3257سخن عشق محال است مکرر گرددبحر در هر نفسی عالم دیگر گردد
Qəzəl 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگرددچون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد
Qəzəl 3283دیدنت باعث سرسبزی جان میگرددپیر در سایه سرو تو جوان میگردد
Qəzəl 3309بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد
Qəzəl 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد
Qəzəl 3316هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد
Qəzəl 332به هر نوعی که می خواهد دلت بشکن دل ما راکه از مستان نمی گیرند خون جام و مینا را
Qəzəl 3327دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد
Qəzəl 3331صائب این بار به صد دست نگه خواهم داشتدل مجروح اگر جان ز عتابش ببرد
Qəzəl 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Qəzəl 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Qəzəl 3352رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرداینقدر ناز به آیینه نمی باید کرد
Qəzəl 3361سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
Qəzəl 3369از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
Qəzəl 3388گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد
Qəzəl 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Qəzəl 3397در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد
Qəzəl 341Çatmayır dəryadakı sərvətə hərgah əlimiz,Nə olar gövhər ilə dolsa əgər sahilimiz?
Qəzəl 3414محو دیدار تو راحت ز الم نشناسدصورت خوب و بد آیینه ز هم نشناسد
Qəzəl 3435ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشددور اول همه را نشأه دوبالا باشد
Qəzəl 3438چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.