Qəzəl 169

بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کرده‌ایخواب دوشین در کنار یار دیگر کرده‌ای

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 190

ترسا بچه‌ای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 1

انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 43

در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لب‌های تو مستی نکند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 77

ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنت‌کدهٔ عشق تو نام دل من

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 4

الهی به مستان روز الستکه دل بر تو بستند از هر چه هست

Məczub TəbriziMəsnəvi2 dəq
Qəzəl 2

دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 7

دردمندان تو از درد دوا یافته‌اندزهرنوشان تو از زهر شفا یافته‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 10

جلوه‌ای از قامتش تا دل تمنا می‌کندتا قیامت آرزو خون در دل ما می‌کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 23

مهوشان دیوانه‌ام با جام بی‌غش کرده‌اندیا به جای باده در پیمانه آتش کرده‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 28

تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 29

چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 30

خوبان اگر به حسن و صباحت فرشته‌اندما را هم از وفا و محبت سرشته‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 31

هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 32

فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 37

عندلیبی در گلستان ناله مستانه کردعشق گل یعنی ببین ما را چه خوش دیوانه کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 41

آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوش‌لهجه بکامت باشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 42

مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 43

غم زلفت پریشان در دل دیوانه می‌گرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه می‌گردد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 44

خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 47

اشک عاشق بر رخش چون سیم و زر دارد نمودسیم و زر هر جا که باشد در نظر دارد نمود

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 51

مستان که دل بجز می و ساغر نبسته‌اندامید جز به ساقی کوثر نبسته‌اند

Məczub Təbrizi2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.