Mey və meyxana
بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Qəzəl 179ماه رویا دوش عزم جام و ساغر کردهایخواب دوشین در کنار یار دیگر کردهای
Qəzəl 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Qəzəl 199نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Rübai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Rübai 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Məsnəvi 4الهی به مستان روز الستکه دل بر تو بستند از هر چه هست
Qəzəl 2دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد
Qəzəl 7دردمندان تو از درد دوا یافتهاندزهرنوشان تو از زهر شفا یافتهاند
Qəzəl 10جلوهای از قامتش تا دل تمنا میکندتا قیامت آرزو خون در دل ما میکند
Qəzəl 23مهوشان دیوانهام با جام بیغش کردهاندیا به جای باده در پیمانه آتش کردهاند
Qəzəl 28تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد
Qəzəl 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Qəzəl 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Qəzəl 31هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند
Qəzəl 32فروغ همت خم را نه ساغر نه سبو دارددر این میخانه هر کس جا به قدر آبرو دارد
Qəzəl 37عندلیبی در گلستان ناله مستانه کردعشق گل یعنی ببین ما را چه خوش دیوانه کرد
Qəzəl 41آن زمان بهره ز نقل و می و جامت باشدکه لب ساقی خوشلهجه بکامت باشد
Qəzəl 42مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد
Qəzəl 43غم زلفت پریشان در دل دیوانه میگرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه میگردد
Qəzəl 44خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد
Qəzəl 47اشک عاشق بر رخش چون سیم و زر دارد نمودسیم و زر هر جا که باشد در نظر دارد نمود
Qəzəl 51مستان که دل بجز می و ساغر نبستهاندامید جز به ساقی کوثر نبستهاند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.