Qəzəl 55

ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 56

امشب که بی‌‌تو شیشه دمی جلوه‌ساز بودبی‌نورتر ز جبهه کاهل‌نماز بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 57

پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 58

کام دل غیر از کجا بدهدمطلب بنده را خدا بدهد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 67

باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 69

شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دل‌آرای وصل خرم و خندان رسید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 73

ساقی بیا که غنچه دل با تو وا شودیا رب وجود فیض‌رسان بی‌بلا شود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 75

لب لعل تو کار باده کندنعمتت را خدا زیاده کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 80

هیچ دل معشوق ما را رام نتوانست کردهیچ جا آن طفل شوخ آرام نتوانست کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 85

شبی به دیر مغانم فتاد راه نظرشدم به پیش که بینم به دیر چیست خبر

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 91

در سرم نیست به جز سر تو سودای دگردر دلم نیست به غیر از تو تولای دگر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 92

دل از کف داده را یار اندکی نامهربان بهترتبسم سست‌پیمان و تغافل سرگران بهتر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 99

صبح شد ساقی بده جامی که بازشد دری بر روی ما از غیب باز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 102

مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 106

صیقل مرأت دل صهبای گلفام است و بسکیمیای خوشدلی در حقه جام است و بس

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 110

به فکر نرگست افتاده نرگسبه خواب ناز رخصت داده نرگس

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 111

بیار ساقی از آن آفت خمار و عبوسکه تابد از دل مینا چو شمع از فانوس

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 114

آن را که به میخانه دل راه دهندشبا جام جهان‌بین دل آگاه دهندش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 117

اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 121

ساقی بیا که جوش زد از لاله‌زار فیضبی‌نشئه شراب نبخشد بهار فیض

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 126

کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 129

عارضت را نقاب کرده شعاعبرقع آقتاب گشته شعاع

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 131

ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی می‌کند بی‌باده ترطیب دماغ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 132

صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف

Məczub Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.