Qəzəl 130

منم که روی ترا بی‌نقاب می‌بینممنم که در شب و روز آفتاب می‌بینم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

چه ساقی است که مست مدام اوست جهانچه باده است که ندانم که جام اوست جهان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 152

هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 156

بیا دلا به کجا خورده‌ای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 165

ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتننیچرا نقاب ز رخسار خود نمی‌فکنی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

چو تافت بر دل و بر جانم آفتاب تجلیبسان ذرّه شدم در فروغ و تاب تجلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 186

منم مست از لب ساقی نه از میکز آن لب میکشم جام پیاپی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 6

ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 8

من دانه خال زلف چون دام تواممن آینه روی دلارام توام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 10

من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 30

از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 31

هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Tərcibənd 3

سر بخرابات مغان در نهمدر قدم پیر مغان سر نهم

Şəms Məğribi1 dəq
Tərcibənd (başqa mənbədən) 1

ما مست شراب لایزالیمما گلبن عیش را نهالیم

Şəms Məğribi5 dəq
Şeir 93

غنچه‌ای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد

Pərvin Etisami1 dəq
Şeir 142

محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت: ای دوست! این پیراهن است، افسار نیست!

Pərvin Etisami1 dəq
Apardı könlümü bir xoş qəmərüz canfəza dilbər

Apardı könlümü bir xoş qəmərüz canfəza dilbər,Nə dilbər? Dilbəri-şahid. Nə şahid? Şahidi-sərvər.

İzzəddin HəsənoğluQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.