Mey və meyxana
Götür saqi, meyi-gülfami, doldur cami-zərrinə,Əlimdən dut, amandur, qərq oldum qüssə bəhrinə.
Saqi, nə olubdur, məni yade getirməzSaqi, nə olubdur, məni yade getirməz?Könlüm tutulubdur, menə bir badə getirməz.
Sənə bu hüsn, xəyal eyləmə müdam qalırSənə bu hüsn, xəyal eyləmə müdam qalır,Çəməndə hansı güli-tər ələddəvam qalır?!
Yıxdılar aşiqlərin qəlbi kimi meyxanəniYıxdılar aşiqlərin qəlbi kimi meyxanəni,Bivəfalar əhdi tək sındırdılar peymanəni.
Ay mədədSaqi, bir badə ver, keçdi –Bahar, ay mədəd, ay mədəd!
Piri-meyxanayə bax, Cəmdə nə var Keydə nə varPiri-meyxanayə bax, Cəmdə nə var Keydə nə var?Bəxşişə seyr elə, Hatəmdə nə var, Teydə nə var?
Yenə, ey gözləri məftun, sənə məftunəm mənYenə, ey gözləri məftun, sənə məftunəm mən,Zarü məhzunü digərgunü ciyərxünəm mən.
Bir beləƏbəs-əbəs çəkmə zəhmet sevdiyim,Verme ziynət xəttü xalə bir belə.
KeçərBir də yolum düşsə yar otağına,Mənim işim hamı kəsdən saz keçər,
Cəfərqulu xanın vəfatı münasibətilə təziyənaməƏfsus, cəfakar zəmanənin gərdişinə ki,Gül kimi ürəklər onun əlində xar oldu.
Hər kim ki, hicri-yar ilə düşsə dimağdənHər kim ki, hicri-yar ilə düşsə dimağdən,Heç açılırmı könlü onun seyri-bağdən?
Mey nuri cilvə eylədi cami-bülurdənMey nuri cilvə eylədi cami-bülurdən,Cami-büluri gör ki, ləbaləbdi nurdən.
Tutsam şərabı gər ləbinə tay, haramdırTutsam şərabı gər ləbinə tay, haramdır,Gər nöğrə söyləsəm təninə, hərfi-xamdır.
Ey səba, bu ərzimi ərz etgilən cananımaEy səba, bu ərzimi ərz etgilən cananıma,Bəlkə dərman eyləyə bu dərdi-bidərmanıma.
Pərakəndə beyt 3دست حافظ به در از جامۀ خوابهشته در دست یکی جام شراب
Qəzəl 10به دست جام شراب و به گوش نغمۀ سازشبی خوشست، خدایا دراز باد دراز!
Qitə 3ابلیس شبی رفت به بالین جوانیآراسته با شکل مهیبی سَر و بَر را
Qitə 8بچه هایِ زمانه رند شدندبی ثمر دان تو ژاژخایی را
Digər şeir 45حالی نداد روی ز درس ادب مرابر جرعه ریز ساقی آب طرب مرا
Digər şeir 67گفتم هوای زلف تو از سر بدر کنمترسم کم عمر در سر اینکار سر کنم
Digər şeir 72ساقیا ساغرِ دوشینه نَبُرد از هوشمباده پیش آر که مخمور در شراب دوشم
Digər şeir 83ریزند خون من آخر خوبان به عربدهجوئینی نیست جای شکایت کاین است رسم نکوئی
Digər şeir 87خراب بادهام وز چشم ساقی چشم آن دارمکه از دوری سبکروحم به یک رطل گران دارد
Ləali-mənzumə, fəsil 6جامی که شاه تشنهلبان بود مست از اوهر کو چشید از آن ز غم خویش رست از او
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.