Qəzəl 82

از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 84

دیده ام تا بر رخ آن گل عذار افتاده استاشک سرخم بر رخ زرد آشکار افتاده است

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

گر دل برفت، مسکن جانها بکوی تستگر عقل رفت، جرعه ما در سبوی تست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 90

دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟بخت تو بلندست و زیانها همه سودست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 97

هلاک عاشقان در انتظارستحیات صادقان با روی یارست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 106

بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 107

جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

غم تو بر دل و بر جان امیر و محتشمستبنام گفتمش: این غم ولی نه غم، نعمست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 111

خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

ای ساقی جان بخش، که در جام تو جانستپر کن قدح باده، که دل در خفقانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

بگوش سرو چه گفتی؟ که پای کوبانستبگوش عقل چه گفتی، که مست و حیرانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

صبا چه گفت بگوش چمن که خندانست؟میان صحن گلستان خروش مستانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

فروغ نور رخت آفتاب تابانستولی چه سود؟ که از چشم خلق پنهانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 136

باد صبا برگرفت پرده ز رخسار دوستجمله ذرات را عربده و های و هوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

برآمد آفتاب طلعت دوستکه ذرات جهان را رو به آن روست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 138

بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 142

عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

نمی‌توان خبری دادن از حقیقت دوستولی ز روی حقیقت حقیقت همه اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.