Mey və meyxana
باغبانا، به جهان تخم نکو باید کاشتهم از آن جنس که میکاری بر باید داشت
Qəzəl 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
Qəzəl 208ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت
Qəzəl 210جان ببوی وصل یار از کعبه تا بتخانه رفتدل بیاد چشم او در کنج هر میخانه رفت
Qəzəl 211دیدمش دوش که سرمست و خرامان میرفتجام بر کف، طرف مجلس مستان میرفت
Qəzəl 213با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت
Qəzəl 219من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
Qəzəl 220عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد
Qəzəl 224جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد
Qəzəl 229بنده پیر مغانیم، که جاویدان بادجاودان باد و سرش سبز و لبش خندان باد
Qəzəl 230حدم آن کس زند که بادم دادباده جام دل گشادم داد
Qəzəl 231ساقیم باده داد و بادم دادباده این بار مستزادم داد
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Qəzəl 234تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Qəzəl 241مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد
Qəzəl 242بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد
Qəzəl 247در ولای تو دلم حسن وفایی داردروی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد
Qəzəl 248من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟آشفته و رسوای جهانم چه توان کرد؟
Qəzəl 251تا به کی این دل من واله و شیدا باشد؟تا به کی در هوس عشق و تمنا باشد؟
Qəzəl 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
Qəzəl 257هر که او را هوس منصب اعلا باشدقبله جان و دلش زلف چلیپا باشد
Qəzəl 260مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد
Qəzəl 261مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد
Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.