Qısa
عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Pərakəndə şeir 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Pərakəndə şeir 650از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Pərakəndə şeir 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Pərakəndə şeir 652کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری
Pərakəndə şeir 653زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Pərakəndə şeir 654ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Pərakəndə şeir 655غافل ز سیر عالم انوار مانده ایدر عقده بزرگی دستار مانده ای
Pərakəndə şeir 656در گریه چشم افشک فشان را ندیده ایفصل بهار لاله ستان را ندیده ای
Pərakəndə şeir 657آسوده ای که لطف نمایان ندیده ایآن سینه را ز چاک گریبان ندیده ای
Pərakəndə şeir 658زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری
Pərakəndə şeir 659ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی
Pərakəndə şeir 660صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Pərakəndə şeir 661محبت چون کند زورآزماییشکست آرد به قلب مومیایی
Pərakəndə şeir 662مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی
Pərakəndə şeir 663باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای
Pərakəndə şeir 664تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Pərakəndə şeir 665نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
Pərakəndə şeir 666بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن
Pərakəndə şeir 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Pərakəndə şeir 668یکی هزار شد از عشق ناتمامی منز آفتاب قیامت فزود خامی من
Pərakəndə şeir 669ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
Pərakəndə şeir 670اول علاج ما به نگاه کشند کنآنگاه غیر را هدف نوشخند کن
Pərakəndə şeir 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.