Qısa
Sevdim səni, gördüm nə qədər kin səndən,Sanki aradan axan suyam, ey yar, mən.
Rübai 147گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی
Rübai 148هر چند چو خاکِ راه خوارم گیریخاک توام، ارچه خاکسارم گیری
Rübailər, 148Bilmir niyə könlüm necə dildar oldum,Könlüm nə çəkir, gör necə ağlar oldum.
Rübai 149هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهیشب با تو سخن کنم جوابم ندهی
Rübailər, 149Şor bəxtim üzündən qanını, ey canan,Aldatdı əgər tökdüsə zalım dövran.
Rübai 150چون در دلت آن بود که گیری یاریبرگردی ازین دل شده بی آزاری
Rübailər, 150Səs saldı bütün aləmə bu qəm, möhnət,Tuş gəlmədi vəslin mənə, qaldım həsrət.
Rübai 151Güldün, çəmənə qırmızı güllər sərdin,Çovğunlu qışı güllü yaza döndərdin.
Rübailər, 151Yarın nazına artıq o taqət yoxdur,Könlümdə daha o od, hərarət yoxdur.
Rübai 152دلها تو بری و قصد جانها تو کنیبر چهره ز خون دل نشانها تو کنی
Rübai 153درده می لعل لالهگون صافیبگشای ز حلقِ شیشه خون صافی
Rübai 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Rübailər, 154Arxında suyun axmasa da bəndənlə,İnsanlığı tərk eyləmərəm mən sənlə.
Rübai 155Sürtüb saçına ənbəri, nazlansan sən,Dünya necə tərsalığa dönməz birdən.?!
Rübailər, 155Dərdin o buluddur ki, tökər gözdən qan,Dərdin o zəhərdir ki, ona yox dərman.
Rübai 156Duzsan, elə bil, tamam lətafətsən sən.Tər gül kimisən, bütün təravətsən sən.
Rübailər, 156Yaşlar axıdar qəmli üzümdən dərdin,Zülm etmədə qalmazdır özündən dərdin,
Rübai 157Yollardakı tozlar kimi tapdansan da,Yellər kimi hey qaçmağa qatlansan da,
Rübai 158Gəl sayma xarabatı oyuncaq, gəlmə,Əvvəlcə qələndərlik elə, bax, gəlmə.
Rübai 159Şadlıq atını sürsən, açarsan meydan,Sehriylə təbi insanı eylər heyran.
Rübailər, 159Yoxdursa bu qəmlərdə mənə bir yan ol,Ey göz, daha qan ağla, könül sən qan ol.
Rübai 160Zülfün camalına bir yaraşıqdır,Xərabat əhlinə nurdur, işıqdır.
Rübai 161Zülfün təzənə, neydir o şümşad qamət,Səndən nə göyərçinbaz olar, ey afət!
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.