Qısa
Zülfündür otuz zənci, sanki sərxoşdur,Yatmış o otuz gümüşlükdə, bihuşdur.
Rübai 130Ey zülfü tökən burum-burum, həm çin-çin,Xəttinlə sənin bir-birinə dəymiş Çin.
Rübai 131Hər səmtə, gülüm, vurma bu dar meydanda,Üzdən saçını götür, qalarsan qanda.
Rübai 132Getdin içəsən badə, xoş adətdir bu!Yar olsan əgər, əhdə sədaqətdir bu.
Rübai 133Bir gün iki iynəçi çıxıb meydandan,Getmişdi şaha şikayətə dövrandan.
Rübailər, 133Mən ki bu qədər ağlaram aşkar-pünhan,Zənn eyləmə qorxutdu məni tək bir can.
Rübai 134Gördüm bacadan dünən gözəl bir oğlan,Ondan de, gözəllikdən əgər dəm vursan.
Rübai 135Tər laləyə bənzər o müəzzin oğlan,Görsə üzünu çəkər xəcalət lap qan.
Rübailər, 135Ey gül, üzünü bəndə kimi yad etsək,Zülfünlə sənin könlümüzü şad etsək,
Rübai 136عشق است که شیر نر زبون آید از اوبحریست که طرفهها برون آید از او
Rübai 137Könlüm qəminə olmuş əzəldən məskən,Canda əbədi qəminlə dost oldum mən.
Rübai 138Şux olmalıdır sevgili, oynaq, dildar!Aşiq gərək eyləsin nalə, min ah-zar.
Rübailər, 138Ağzın, gözün, ey lalə üzlü, şux, göyçək,Almış elə bil, püstə, badamdan örnək.
Rübai 139Əladır üzün tər-təzəcə güllərdən,Xəttin, qırışın Xəllüx ilə Bərbərdən.
Rübai 140Könlümdə mənim, ah, ey kələkbaz oğlan,Qoymuş qəminin quşu bala çoxdandan.
Rübai 141Şamdır üzün, ey gözəl, könül pərvanə,Zülmündən olub eşqə düşən divanə.
Rübai 142گفتم که مرا از نظر انداختهایگفتا که به مهر دگران ساختهای
Rübai 143آن زلف نگر سر به سمن آوردهبر گرد سمن مشک ختن آورده
Rübailər, 143Çəkdim necə qəm, gör ki, sənin hicrindən,Bir dost olub ağladı mənə hər düşmən.
Rübai 144ای در طلب تو عمر من فرسودهنابوده شده با تو دمی تا بوده
Rübailər, 144Sənsən dilimin əzbəri, ey yar, hər dəm,Fikrin gecə-gündüz mənə munis, həmdəm.
Rübai 145مستش دیدم، گرفته راه خانهخلقی با او، ز خویش و از بیگانه
Rübailər, 145Bir söylə, nə olmuş o əhd, peymanlar,Əhd etməyə cəhd eylədiyin dövranlar.
Rübai 146ای کرده جفا و جور آئین، بحلیوآورده به جای مهرِ من کین، بحلی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.