Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Bilirəm, ürəkdə yarın qəmi var,Bilirəm, bu qəmi verir o nigar.
Rübai 90داغ غم هجران تو در جان دارمصد ناله ز داغ غم هجران دارم
Rübai 91Qaranlıq könlümü münəvvər eylə,Hər işi sən mənə müyəssər eylə.
Rübai 92Göz açıb gör necə olmuş dili-zar,Gözümdən gör necə qanlı yaş axar?
Rübai 93Xoşdur sənlə edəm bir seyri-çəmən,Dola göz yaşımla ətəyim həmən.
Rübai 94Bir aydır olmuşam üzünə heyran,Çalmışdır qəlbimi o çeşmi-məstan.
Rübai 95Könlüm həsrət qalmış rüxi-canana,Tale yox ki, çatım o gözəl cana.
Rübai 96Dolsa eşq qəmiylə hər hansı ürək,Dünyanın ləzzəti ondadır bişək.
Rübai 97Rahatlıq istəsən etmə arzu-kam,Kam almaq istəyən olmaz ki, aram.
Rübai 98Feyzinlə olmadım dünyada gümrah,Məndən çox, halıma özünsən agah.
Rübai 99Bu insan övladı olur hər andaZəmanə cövründən ahü fəğanda.
Rübai 100Aləmdə yaşayan bir güruh adam,Cahanın camiylə məst olmuş tamam.
Rübai 101Ey xuda, məni sən eylədin icad,Kamal almağa da sən ver istedad.
Rübai 102Ey eşq, nə vaxtadək edib biqərar,Məni salacaqsan sən diyar-diyar?
Rübai 103Dedim: hər baxışla, ey sənəm, nədənQəlbimə vurursan qəmzə oxu sən?
Rübai 104Dedim: yar, sən məni pərişan etdin,Qəlbimi taladın, qəsdi-can etdin.
Rübai 105Ya Rəb, and verirəm Peyğəmbərə mən,Rəsulun məzarı xatirinə sən
Saqinamə, fəsil 1سر از خواب غفلت چو برداشتملوای فراست بر افراشتم
Saqinamə, fəsil 2بیا ساقی آن آب آتش مزاجکزو جمله درد دارد علاج
Saqinamə, fəsil 3شبی بود در سر مرا ذوق میمذاق میام کرد دمساز نی
Saqinamə, fəsil 4بیا ساقی آن راحتافزای روحکه طوفان غم راست کشتی نوح
Saqinamə, fəsil 5معنبر شبی محفلی ساختمبنا بر طرب طرحی انداختم
Saqinamə, fəsil 6بیا ساقی آن جوهر صاف و پاککه جمشید برد آرزویش بخاک
Saqinamə, fəsil 7شبی محفلی داشتم پر سروربه بزمم چراغ می افکنده نور
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.