Məhəmməd Füzuli: Səfəvi dövrü
Buraxdı xakə hüsnün afitabi-aləmarayi,Götürdü yer üzündən möcizi-ləlin Məsihayi.
Bülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizuBülbüli-dil gülşəni-rüxsarın eylər arizu,Tutiyi-can, ləli, şəkkərbarın eylər arizu.
Büti-növrəsim nəmazə şəbü ruz rağib olmuşBüti-növrəsim nəmazə şəbü ruz rağib olmuş,Bu nə dindir, allah-allah, bütə səcdə vacib olmuş.
Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdirVəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir,Nə bəladır nəzər əhlinə, nə xoş məddi-nəzərdir?
Qamətin xidmətinə sərvin əyilməz başıQamətin xidmətinə sərvin əyilməz başı,Nə bilir əhli-təriqin rəvişin ol naşı.
Qansı mahin bilməzəm mehrilə olmuş zar sübhQansı mahin bilməzəm mehrilə olmuş zar sübh,Hər gün eylər xəlqə bir daği-nihan izhar sübh.
Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdimQaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim,Qoparıb əşk-seylabilə min sərvi rəvan etdim.
Qeyrə eylər bisəbəb min iltifat ol nuşləbQeyrə eylər bisəbəb min iltifat ol nuşləb,İltifat etməz mənə mütləq, nədir bilmən səbəb?
Qəbrim daşına kim, qəm odundan zəbanədirQəbrim daşına kim, qəm odundan zəbanədir.Tən oxun atma kim, xətəri çox nişanədir.
Qəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sanaQəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sana,Ey güli-tazə, rəva görmədim azar sana!
Qəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamazQəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamaz,Sərf edər əhli-nəzər nəqdin gədadən saxlamaz.
Qəmindən başə dün həsrət əlilə ol qədər vurdumQəmindən başə dün həsrət əlilə ol qədər vurdumKi, sübh olunca mürdə cismimi toprağə tapşırdum.
Qıymadın sakini-kuyin olana peykanınQıymadın sakini-kuyin olana peykanın,Bir içim su ilə ağırlamadın mehmanın.
Qıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərzQıl, səba, könlüm pərişan olduğun cananə ərz,Surəti-halın bu viran mülkün et sultanə ərz.
Qıldı zülfün tək pərişan halimi xalin səninQıldı zülfün tək pərişan halimi xalin sənin,Bir gün, ey bidərd, sormazsan: nədir halin sənin?
Qıldı ol sərv səhər, nazilə həmmamə xüramQıldı ol sərv səhər, nazilə həmmamə xüram,Şəmi-rüxsarı ilə oldu münəvvər həmmam.
Qılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəbQılsa vəslin şamımı sübhə bərabər, yox əcəb;Rəsmdir fəsli-bahar olmaq bərabər ruzü şəb.
Qurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınQurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınKi, gər axsaydı ləl eylərdi bişək Bisütun daşın.
Qübari-səcdeyi-rahin xəti-lövhi-cəbinimdirQübari-səcdeyi-rahin xəti-lövhi-cəbinimdir,Sücudi-dərgəhin sərmayeyi-dünyavü dinimdir.
Degilsən çoxdan, ey gərdun, cahan seyrində yoldaşımDegilsən çoxdan, ey gərdun, cahan seyrində yoldaşım,Nola xəm olsa qəddin, səndən artıqdır mənim yaşım.
Demiş hər qönçəyə aşiqliyim razın səba derlərDemiş hər qönçəyə aşiqliyim razın səba derlər,El ağzın tutmaq olmaz, qorxuram, ey gül, sana derlər.
Dərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbibDərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbib,Şükr kim, olmuş ona zəhmət, mənə rahət nəsib,
Dəhənin dərdimə dərman dedilər cananınDəhənin dərdimə dərman dedilər cananın,Bildilər dərdimi, yoxdur dedilər dərmanın.
Dəhənin şövqünü cansuz güman etməz idimDəhənin şövqünü cansuz güman etməz idim,Yoxsa birdəm onu mən munisi-can etməz idim.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.