Pərakəndə şeir 242

داغ عاشق سازگاری کی به مرهم می‌کند؟لاله این باغ خون در چشم شبنم می‌کند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 243

چشم مستت سرمه را بیهوش‌دارو می‌کندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو می‌کند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 244

با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 245

(دود دل را اشک چشم تر تلافی می کندهر چه دوزخ می کند کوثر تلافی می کند)

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 246

چند حرف بوسه او بر لب جان بشکند؟چند جامم در کنار آب حیوان بشکند؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 247

رهروان چون بر میان دامان استغنا زنندهر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 248

حق‌پرستانی که از عشق خدا دم می‌زنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم می‌زنند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 249

یکه تازان جنون چون روی در هامون کنندخاکها در کاسه بی ظرفی مجنون کنند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 250

چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 251

یاد ایامی که رویش را بهار شرم بودبا حیا هنگامه نظاره او گرم بود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 252

چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 253

شمع دل را روشنی در وقت خاموشی بودراحتی گر هست در خواب فراموشی بود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 254

در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 255

بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شودبی دم تیغت اگر آبی خورم خنجر شود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 256

دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می‌شودشمع ما خاموش از دست حمایت می‌شود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 257

گنج در ویرانه من مار ارقم می‌شودزعفران در سینه من ریشه غم می‌شود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 258

کی دلِ دیوانهٔ من رام آهو می‌شود؟صحبت من قال از چشم سخنگو می‌شود

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 259

عافیت می خواهم از گردون، ملالم می دهدخوشدلی می جویم از اختر، وبالم می دهد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 260

عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 261

آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 262

خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 263

گل نشکفته من در چمن هرگز نمی‌خوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمی‌خوابد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 264

خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 265

ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.