Pərakəndə şeir 338

رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 339

سخنی کز دهن تنگ تو برمی‌آیدراز غیب است که از پرده به در می‌آید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 340

خون به جوشم ز خط غالیه‌گون می‌آیداین بهاری است کز او بوی جنون می‌آید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 341

مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 342

گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسیدخاری از پا نکشیدم که به چشمم نخلید

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 343

دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 344

کجا دماغ تو گرم از شراب می‌گردد؟که می ز شرم نگاه تو آب می‌گردد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 345

درین ریاض کسی خوشه اش دو سر داردکه غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 346

کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 347

چو دست خود به دعا می پرست برداردبه باغ گریه کنان تاک دست بردارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 348

لبش به ظاهر اگر حرف شکرین داردز خط سبز همان زهر در نگین دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 349

شراب روز دل لاله را سیه داردچه حاجت است به شاهد سخن چو ته دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 350

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 351

به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟به آفتاب، تماشا چه می تواند کرد؟

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 352

به آه سرد دل خود دو نیم باید کردچو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 353

ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کردگره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 354

سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خوردچو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 355

سبکروی به صف دشمنان شبیخون زدکه نعل سیر به گلگون عزم وارون زد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 356

چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 357

غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 358

دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 359

غبار خط چو به عزم نبرد می خیزدز آب چشمه خورشید گرد می خیزد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 360

به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 361

مس وجود مرا درد کیمیا باشدطلای بی غش من درد بی دوا باشد

Saib Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.