Qəzəl 1142

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده استعالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1143

کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده استخویش را محروم از مزد خدایی کرده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1144

کاو کاو منکران می آرد از چشمش برونعیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1145

بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده استخنده از تنگ دهانت غوطه در شکر زده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1147

از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده استکز ته هر حلقه خورشید دگر تابان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1148

بر من از پیری سرای عاریت زندان شده استزندگی دشوار و ترک زندگی آسان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1149

شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده استبرگ این نخل برومند از ثمر پنهان شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1151

ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده استچشم پل روشن، که آب امسال سرشار آمده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1152

بلبل رنگین نوایی بر سر کار آمده استآب و رنگ تازه ای بر روی گلزار آمده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1153

از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده استنقش پایی چند از آن طاوس بر جا مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1154

مردمی در طینت اهل جهان کم مانده استصورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1155

سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1156

خاکساری از بزرگان جهان زیبنده استبا زمین، افتادگی از آسمان زیبنده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1157

Çox gəzib axır onu tapdım yenə qəlbimdə mən,Gör mən harda gəzmişəm, harda itibmiş o vətən.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1158

تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده استجبهه وا کرده صحرای بهشتی بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1159

هر غباری گرده چابک سواری بوده استهر سر خاری خدنگ جان شکاری بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1160

اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1161

آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1162

از کواکب آسمان روی حجاب آلوده استاز شفق آفاق لبهای شراب آلوده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1163

دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده استشهد این مکار با چندین شرنگ آلوده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.