Qəzəl 1355

می توان از گلشن فردوس دست افشان گذشتاز تماشای بناگوش بتان نتوان گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1358

از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1359

عمر من در سایه آن قامت دلجو گذشتاز چنان حیرت فرا سروی چسان این جو گذشت؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 136

سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1360

مد عمر من چو نی در ناله و زاری گذشتاز تهی مغزی حیاتم در سبکساری گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1361

روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشتعمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1362

از سودا آفرینش دل مکدر بازگشتبا دهان خشک ازین ظلمت سکندر بازگشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1363

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1364

آنچه من برتافتم از درد، مجنون برنتافتاین قدر کوه گران بر سینه هامون برنتافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1365

هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافتچون کلیم از لن‌ترانی لذتِ دیدار یافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1366

هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافتحاصل روی زمین را در غبار خویش یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1367

از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافتکز زبان چرب، تشریف شکر بادام یافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1368

لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافتخرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1369

تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفتتا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرااین زره تا چند در زیر قبا باشد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1370

گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفتدولت او هم به اندک فرصتی بر باد رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1371

آنچه از خط یار را بر غنچه مستور رفتکی به تنگ شکر از تاراج خیل مور رفت؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1372

چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1373

هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1374

بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفتبرگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1375

Dünən ol yar mənim halımı sordu, getdi,Yüz şirin söz dedim, o dinlədi, durdu getdi.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1376

زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.