Səfəvi dövrü
وقت خط دل کام خود زان لعل روح افزا گرفتدر بهاران می توان داد دل از صهبا گرفت
Qəzəl 1378قطره خونی شد از دست نگارینش چکیدبس که از دستم به ناز آن نازنین دل را گرفت
Qəzəl 1379سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت
Qəzəl 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مراباغهای دلگشا در زیرِ پر باشد مرا
Qəzəl 1380زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفتسبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت
Qəzəl 1381دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت
Qəzəl 1382صبر دامان دل بیتاب نتواند گرفتسد آهن پیش این سیلاب نتواند گرفت
Qəzəl 1383جای جام باده را تریاک نتواند گرفتخاک جای آب آتشناک نتواند گرفت
Qəzəl 1384آه سرم در تو ای آتش عنان خواهد گرفتخون بلبل را خوان از گلستان خواهد گرفت
Qəzəl 1385مردم هموار را از خاک برباید گرفترشت های بی گره را در گهر باید گرفت
Qəzəl 1386حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفتآتشی تا هست زور این کمان باید گرفت
Qəzəl 1387زان دهن انگشتر زنهار می باید گرفتبعد ازان مهر از لب اظهار می باید گرفت
Qəzəl 1388وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت
Qəzəl 1389در خرابات مغان منزل نمیباید گرفتچون گرفتی، کین کس در دل نمیباید گرفت
Qəzəl 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا
Qəzəl 1390خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفتروی این دریای گوهرخیز را عنبر گرفت
Qəzəl 1391Gəldi gül fəsli, könül, bil ki, bu rindlik çağıdır,Tulla səccadəni, al kuzəni, mey qəm dağıdır.
Qəzəl 1392گر چنین شمشیر آن بیباک خواهد بر گرفتموج خون زنگ از دل افلاک خواهد بر گرفت
Qəzəl 1393کام خود را کلک مشکین از سخن آخر گرفتنافه از ناف غزالان ختن آخر گرفت
Qəzəl 1394تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفتآسمان آیینه خورشید را در گل گرفت
Qəzəl 1395خط کافر لعل سیراب ترا کم کم گرفتدیو از دست سلیمان عاقبت خاتم گرفت
Qəzəl 1396عمر اگر باقی است بوسی زان دهن خواهم گرفتخون خود را ازان لب شکرشکن خواهم گرفت
Qəzəl 1397از وصال ماه مصر آخر زلیخا جان گرفتدست خود بوسید هر کس دامان پاکان گرفت
Qəzəl 1398خانه دل روشنی از دیده روشن گرفتزنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.