Səfəvi dövrü
میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است
Qəzəl 1443Qəlbim hicran gecəsi fəryad ilə, bil, şad olub,Könlümü sakit edən də yenə bu fəryad olub.
Qəzəl 1444Tikan üstə oturam, xoşdu, nə ki, nadan ilə,İldırım olmasa, göylər qaralar tufan ilə.
Qəzəl 1445هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست
Qəzəl 1446دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست
Qəzəl 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Qəzəl 1448خواجه بیتاب در اظهار زر و مال خودستنعل طاوس در آتش ز پر و بال خودست
Qəzəl 1449Zahiri görmək əgər adət olub gözlərinə,Asginan divara o gözləri ayna yerinə.
Qəzəl 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Qəzəl 1450ترک عادت همه گر زهر بود دشوارستروز آزادی طفلان به معلم بارست
Qəzəl 1451دوری راه طلب بر دل کاهل بارستبر دل گرمروان، دیدن منزل بارست
Qəzəl 1452نغمه را در دل عشاق اثر بسیارستیک جهان سوخته را نیم شرر بسیارست
Qəzəl 1453نیست آرام در آن دل که هوس بسیارستشررآمیز بود شعله چو خس بسیارست
Qəzəl 1454از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟
Qəzəl 1455خط شبرنگ کز او حسن بتان را خطرستچشم عیار ترا پرده گلیم دگرست
Qəzəl 1456در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست
Qəzəl 1457لاله رویی که ازو خار مرا در جگرستبرگریزان دل و باغ و بهار نظرست
Qəzəl 1458سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرستخاک در پله میزان قناعت شکرست
Qəzəl 1459راز من نقل مجالس ز صفای گهرستهمچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست
Qəzəl 146شد مسلسل بوی گل، زنجیر میباید مرابند لنگرداری از تدبیر میباید مرا
Qəzəl 1460در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست
Qəzəl 1461هر که مست است درین میکده هشیارترستهر که از بیخبران است خبردارترست
Qəzəl 1462لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست
Qəzəl 1463به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.