Səfəvi dövrü
نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Qəzəl 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده استبرق در خانه ام از نور چراغ افتاده است
Qəzəl 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Qəzəl 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Qəzəl 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده استکه به ما نامه سربسته ز یار آورده است
Qəzəl 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است
Qəzəl 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است
Qəzəl 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است
Qəzəl 1537موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده استجوهر از آینه حسن تو بیرون زده است
Qəzəl 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است
Qəzəl 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است
Qəzəl 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا
Qəzəl 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Qəzəl 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده استکه جگرگاه بدخشان ز تو ناسور شده است
Qəzəl 1542روح را جسم گران مانع شبگیر شده استجای رحم است به سیلی که زمین گیر شده است
Qəzəl 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Qəzəl 1544آخر حسن تو از خط به از آغاز شده استکه ز هر حلقه، در باغ نوی باز شده است
Qəzəl 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Qəzəl 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Qəzəl 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Qəzəl 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده استکه نظرها به تماشای تو پیوسته شده است
Qəzəl 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Qəzəl 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Qəzəl 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.