Qəzəl 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1618

Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1619

از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 162

چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1620

تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1622

دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1623

اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1624

دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1625

رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1626

پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1627

شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1628

دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1629

باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 163

پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1631

Meyə batmış dodağın sanki dönüb sağər olub,O qara xal yanağında, elə bil, ənbər olub.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1633

چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1634

Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1635

خم چو گردد قدِ افراخته می‌باید رفتپل بر این آب چو شد ساخته می‌باید رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1636

اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفتآن توانگر بود اینجا که زر از یادش رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1637

هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1638

از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.