Səfəvi dövrü
از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت
Qəzəl 1618Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.
Qəzəl 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت
Qəzəl 162چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا
Qəzəl 1620تا من دلشده را دست ز گردن برداشتجوهر تیغ تو چون سلسله شیون برداشت
Qəzəl 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Qəzəl 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشتراه چون شانه در آن زلف معنبر می داشت
Qəzəl 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
Qəzəl 1624دار ازان چوب به پیش ره منصور گذاشتکه قدم از ره باریک ادب دور گذاشت
Qəzəl 1625رنگ در روی شراب آن لب میگون نگذاشتحرکت در الف آن قامت موزون نگذاشت
Qəzəl 1626پشت آیینه بود پرده مستوری زشتزاهد از کعبه همان به که نیاید به کنشت
Qəzəl 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت
Qəzəl 1628دل ازان زلف چلیپا نتوانست گذشتطفل از دام تماشا نتوانست گذشت
Qəzəl 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Qəzəl 163پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا
Qəzəl 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت
Qəzəl 1631Meyə batmış dodağın sanki dönüb sağər olub,O qara xal yanağında, elə bil, ənbər olub.
Qəzəl 1632این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت
Qəzəl 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟
Qəzəl 1634Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.
Qəzəl 1635خم چو گردد قدِ افراخته میباید رفتپل بر این آب چو شد ساخته میباید رفت
Qəzəl 1636اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفتآن توانگر بود اینجا که زر از یادش رفت
Qəzəl 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت
Qəzəl 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.