Səfəvi dövrü
ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟
Qəzəl 1661به چشم خفته شکرخواب اگر چه مهتاب استبیاض دیده روشندلان شکرخواب است
Qəzəl 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Qəzəl 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است
Qəzəl 1664خراب حالی ما از درازی دست استز همت است که دیوار ما چنین پست است
Qəzəl 1665هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
Qəzəl 1666مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Qəzəl 1667مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Qəzəl 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Qəzəl 1669Sadədildir o adam, fəxr edə ki, övladı var,Ata ilə anaya zəhrə bərabər dadı var?
Qəzəl 167می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟
Qəzəl 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Qəzəl 1671بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست
Qəzəl 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Qəzəl 1673O qədər heyran olub indi o dildar özünə,Baxsa da aynaya, o qalmış intizar özünə.
Qəzəl 1674خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست
Qəzəl 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Qəzəl 1676ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست
Qəzəl 1677حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست
Qəzəl 1678دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست
Qəzəl 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست
Qəzəl 168نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا
Qəzəl 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Qəzəl 1681بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.