Qəzəl 1748

ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1749

به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 175

نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1752

ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1753

کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1754

رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1755

به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1756

چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1757

جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1758

O təbəssümlü dodaqdan ki, xəbər yoxdu hələ,Həsrət ilə alışıb yandı cigər, yoxdu hələ.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1759

کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 176

خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1760

Dostluğu namədə kim bilsə, o, biganə olar,Şama dostluq eləyən sidqilə pərvanə olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1761

خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1762

ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1763

Gizlin, nəyə lazım, edəsən yara məhəbbət?Eşq olsa, o nə səd biləcəkdir, nə də sərhəd.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1764

عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1765

به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1766

درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1767

میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1768

شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1769

مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.