Səfəvi dövrü
ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است
Qəzəl 1749به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است
Qəzəl 175نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مرا
Qəzəl 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Qəzəl 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Qəzəl 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Qəzəl 1753کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده استچو خضر غوطه به سر چشمه بقا زده است
Qəzəl 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است
Qəzəl 1755به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است
Qəzəl 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است
Qəzəl 1757جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است
Qəzəl 1758O təbəssümlü dodaqdan ki, xəbər yoxdu hələ,Həsrət ilə alışıb yandı cigər, yoxdu hələ.
Qəzəl 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
Qəzəl 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا
Qəzəl 1760Dostluğu namədə kim bilsə, o, biganə olar,Şama dostluq eləyən sidqilə pərvanə olar.
Qəzəl 1761خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است
Qəzəl 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است
Qəzəl 1763Gizlin, nəyə lazım, edəsən yara məhəbbət?Eşq olsa, o nə səd biləcəkdir, nə də sərhəd.
Qəzəl 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
Qəzəl 1765به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است
Qəzəl 1766درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است
Qəzəl 1767میی که درد ندارد صفای درویشی استگلی که رنگ نبازد لقای درویشی است
Qəzəl 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است
Qəzəl 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.