Səfəvi dövrü
خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست
Qəzəl 1858جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست
Qəzəl 1859میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟
Qəzəl 186چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مراکشتی از یک قطره می، گردید دریایی مرا
Qəzəl 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Qəzəl 1861رویی کز او نریخته است آبرو کجاست؟ابرتری که تازه شود جان ازو کجاست؟
Qəzəl 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست
Qəzəl 1863فتح و ظفر ز خودشکنی زیر دست ماستچون زلف و خط، درستی ما در شکست ماست
Qəzəl 1864کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست
Qəzəl 1865صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست
Qəzəl 1866در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست
Qəzəl 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Qəzəl 1868باد بهار سلسله جنبان صحبت استموج شراب دام پریزاد عشرت است
Qəzəl 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Qəzəl 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Qəzəl 1870بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است
Qəzəl 1871آن خال لب ستاره صبح قیامت استعمر دوباره سایه آن سرو قامت است
Qəzəl 1872Sanma hüşyarlığı sən hikmətdir,Bu cahanın hər işi zillətdir.
Qəzəl 1873پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است
Qəzəl 1874Xatirin xoşsa əgər, badə nə lazımdır daha?Qəlbin aydınsa sənin, səhra nə lazımdır daha?
Qəzəl 1875Üzünə zülfünü salsan, daha ənbər nə gərək?Bu odun şöləsi var, indi səməndər nə gərək?
Qəzəl 1876با چهره شکفته گلستان چه حاجت است؟با خط و زلف، سنبل و ریحان چه حاجت است؟
Qəzəl 1877از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است
Qəzəl 1878تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.