Qəzəl 1944

زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1945

رزق وسیع در قدم میهمان توستهر کس که میهمان تو شد میزبان توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1946

پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1947

لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1948

آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1949

جامی ز خون بی غش منصورم آرزوستلعل تجلی از کمر طورم آرزوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 195

Aya bənzər o gözəl aldanar hər yağlı dilə,Kişi istər ki, yolun rişəsini alsın ələ.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1950

Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1951

دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1952

تا خط به دور ماه رخت هاله بسته استاز هاله مه به حلقه ماتم نشسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1953

جام شراب مرهم دلهای خسته استخورشید مومیایی ماه شکسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1955

این خار غم که در دل بلبل نشسته استاز خون گل خمار خود اول شکسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1956

پیری اگر چه بال و پرم را شکسته استپای جهان نورد خیالم نبسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1957

عیش دل شکسته به آزار بسته استجوش بهار آبله در خار بسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1958

از رفتن تو باغ پریشان نشسته استگل در کمین چاک گریبان نشسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1959

آن کس که تاج را به فریدون گذاشته استسودای عشق در سر مجنون گذاشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1961

عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1962

بر گلشن آنچه زان گل خودرو گذشته استبر زخم های تازه کی از بو گذشته است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1963

بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1964

این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1965

آتش به مغزم از می احمر گرفته استاین پنبه از فروغ گهر درگرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.