Qəzəl 1813

شب فراق ز روز حساب خالی نیستکه از بیاض، سواد کتاب خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1814

نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1815

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1816

میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیستشرابِ کهنه کم از عمرِ جاودانی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1817

ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1818

طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1819

ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 182

جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرااز پی تغییرِ بالین است بیداری مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1822

وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1823

ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1824

ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1825

به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1826

عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1827

Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəm,Məstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1828

Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan soldu,Baharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1829

Ömrümün hər anı yox, illəri sürətlə keçib,Mən vüsal arzuladım, günlərim həsrətlə keçib.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

Buludun göz yaşı verməzdisə ümmana məni,Özgə cövhər verəcəkdi yenə dövrana məni.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1831

کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1832

ز بوی زلف تو باغ آنچنان معطر گشتکه خاک مشک تر و داغ لاله عنبر گشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1834

Söz onun tərifinə səy ilə imkan tapdı,Tuti aynanı görüb, söhbətə meydan tapdı.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.