Qəzəl 1639

ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفتجوهر تیغ ازان موی میان تاب گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 164

چشم بر خورشید تابان نیست ویران مراکرم شب تابی برافروزد شبستان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1640

پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1642

لب لعل تو ز خون دل من جام گرفتسرو قد تو ز آغوش من اندام گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1644

خیال آب مرا در سراب‌ها انداختامید گنج مرا در خراب‌ها انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1645

که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1647

ز شرم در حرم وصل جان محرم سوختفغان که تشنه ما در کنار زمزم سوخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1648

Zülfünün ətrini sübhün yelinə vermə hədər,Qəlbi kor insana sən tutiya versən, nə edər?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1649

فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 165

برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1650

بتان که صید به نیرنگ می‌نمایندتکباب آتش بیرنگ می‌نمایندت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1651

کباب شد دلم از بویش این شراب کجاست؟شکست در جگرم شیشه این گلاب کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1652

ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1653

اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1654

چو خط ز عارض آن فتنه جهان برخاستز سبزه موی بر اندام گلستان برخاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1655

شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1656

Qəzəbin, lütfün oxursan qaşlarından ol yarın,Hər bağın abadlığın söylər üzü bağbanların.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1657

خط نرسته ازان لعل آتشین پیداستز لطف، زهر خط از زیر این نگین پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1658

حضور دل نبود با عبادتی که مراستتمام سجده سهوست طاعتی که مراست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1659

پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 166

پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.