Səfəvi dövrü
عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
Qəzəl 1574صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است
Qəzəl 1575سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است
Qəzəl 1576ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است
Qəzəl 1577نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست
Qəzəl 1578Biz olardan deyilik, dillə əyan axtarasan,Ya da heç tapmayasan, nami-nişan axtarasan.
Qəzəl 1579غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانسترزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست
Qəzəl 158از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا
Qəzəl 1580پاک شد دل چو به آن آینه سیما پیوستسیل ناصاف نماند چو به دریا پیوست
Qəzəl 1581عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست
Qəzəl 1582Mey haramdır o zaman, ortada bir hüşyar ola,Yuxu getməz gözə, evdə birisi bidar ola.
Qəzəl 1583خلوت آینه را طوطی غمازی هستهر کجا روی نهادیم سخنسازی هست
Qəzəl 1584به بهشتی نتوان رفت که رضوانی هستننهم پای در آن خانه که دربانی هست
Qəzəl 1585چمن سبز فلک را چمن آرایی هستزیر این زنگ، نهان آیینه سیمایی هست
Qəzəl 1586تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست
Qəzəl 1587محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست
Qəzəl 1588بند در بند قبا بافتن مژگان چیست؟گر درین خانه کسی نیست پس این دربان چیست؟
Qəzəl 1589جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟
Qəzəl 159می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا
Qəzəl 1590نقطه اشک سراسیمه و شیدایی کیست؟الف آه کمر بسته رعنایی کیست؟
Qəzəl 1591خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیستخار در پرده آن چشم که خونپالانیست
Qəzəl 1592حال گویاست اگر تیغ زبان گویا نیستشکوه و شکر به فرمان زبان تنها نیست
Qəzəl 1593آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست
Qəzəl 1594خار در دیده آن کس که طلبکارش نیستخاک در کاسه آن سر که هوادارش نیست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.