Səfəvi dövrü
تا به تسلیم و رضا قانع دل خودکام شدموجه بیتابی من لنگر آرام شد
Qəzəl 2425جان به تنگ آمد زکلفت غمگساران را چه شد؟دل به جان آمد ز وحشت دل شکاران را چه شد؟
Qəzəl 2426تا به خط از زلف کار دل فتاد آسوده شدراهرو آسوده گردد راه چون پیموده شد
Qəzəl 2427خط عیان شد تا بساط زلف او برچیده شدفتنه ها بیدار گردد چون علم خوابیده شد
Qəzəl 2428بس که از سرگرمی فکرم نفس تفسیده شدجوهر تیغ زبانم موی آتش دیده شد
Qəzəl 2429دل پریشان از پریشان گردی نظاره شداز ورق گردانی آخر مصحفم سی پاره شد
Qəzəl 243Kim deyir ki, bir yerə çatmaz bizim hər dadımız?Dağı yerdən oynadıbdır ahımız, fəryadımız.
Qəzəl 2430از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد
Qəzəl 2431هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شدطوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد
Qəzəl 2432آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شدهر که زین دریا برآمد گوهر یکدانه شد
Qəzəl 2433از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشدمستی طاوس کم از عیب پیش پا نشد
Qəzəl 2434درد من خاطرنشان یار بیپروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد
Qəzəl 2435ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشددربدر افتاد هر کس آشنای خود نشد
Qəzəl 2436از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد
Qəzəl 2437روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد
Qəzəl 2438هرگز از شاخ گلی آغوش من رنگین نشداز لب یاقوتیی دندان من خونین نشد
Qəzəl 2439عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد
Qəzəl 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ماکوه را برداشت از جا، ناله و فریاد ما
Qəzəl 2440زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشدریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2442منعم از دلبستگی آزار دنیا میکشدتا گهر دارد صدف تلخی ز دریا میکشد
Qəzəl 2443عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر میکشد
Qəzəl 2444هرکه را از خانه بیرون جذبه دل میکشدحلقه از نقش قدم در گوش منزل میکشد
Qəzəl 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.