Qəzəl 2511

عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کندکعبه را چون محمل لیلی جهان پیما کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2512

هر که بال و پر چو سرو از همت والا کندسیر با استادگی در عالم بالا کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2513

می به جرأت در قدح در پای خم مینا کنددخل دریا ابر را در خرج بی پروا کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2514

پیش ابر نوبهاران چون صدف لب وا کندشور غیرت زندگی را تلخ بر دریا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2515

آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2516

هر که چین منع از ابروی دربان وا کنداز دم عقرب گره را هم به دندان وا کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2517

Zülfünün ətriylə şanə sərbəsər ənbər olar,Gözlərində sürmələr dil-dil ötən dilbər olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2518

عشق خوش سودا کف بی مغز را عنبر کندآه را ریحان، سرشک تلخ را گوهر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2519

رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کندخون گرمم ریشه در فولاد چون جوهر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 252

در نظر واکردنی گردید طی پرواز ماچون شرر در نقطه انجام بود آغاز ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2520

چون به یاد آشیان مرغم صفیری سر کنددانه را سازد سپند و دام را مجمر کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2521

جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کنداشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2522

هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کندهفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2523

باطلان را گفتگوی حق اثر در دل کندآب شیرین گر زمین شور را قابل کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2524

خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2525

آسمان از برق آهم دست و پا را گم کندشور اشک من نمک در دیده انجم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2526

تا به کی گرد کدورت زیر دیوارم کند؟عشق کو تا از غم عالم سبکبارم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2527

نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کندآفتاب بی نیازم تا که تسخیرم کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2528

مطربی خواهم که مست از نغمه سازم کندهر قدر کز خویش افتم دور آوازم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2529

صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 253

پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2530

دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2531

زلف مشکینت که خون در ساغر ایمان کندشانه را در یک سراسر پنجه مرجان کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2532

چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟نیست ممکن رشته را کس در گهر پنهان کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.