Qəzəl 2577

کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟پنبه مغز از سر مینای ما دور افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2578

سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکندرعشه چون آب روانش بر رگ جان افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2579

گریه من آب در جوی سحر می‌افکندناله من شعله در جان اثر می‌افکند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 258

Təsbehə zikr etməyə yoxdur daha heç halımız,Vay ola o kəslərə, bəlli deyil əhvalımız.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2580

محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلندروزها کوتاه گردد چون شود شبها بلند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2581

آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2582

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2583

خنده چون زان غنچه مستور می‌گردد بلنداز جگرگاه بدخشان شور می‌گردد بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2584

حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2585

نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟کی شود این شعله جانسوز از هر دل بلند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2586

گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2587

هر کجا باشند رنگین فطرتان در گلشنندخوش خیالان با پری در زیر یک پیراهنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2588

خام دستانی که پشت پا به دنیا می‌زننددر حقیقت دستِ رد بر زاد عقبی می‌زنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2589

با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 259

Kim ki, varlandı, silindi xatirindən namımız,Dövlətin artdı, unut dostu, budur əyyamımız.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2590

هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2591

با دهان تلخ، ناکامی که خرسندش کنندتلخکامان کام شیرین از شکر خندش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2592

نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنندساده لوح آنان که می خواهند تسخیرش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2593

کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟هم مگر نور اقتباس از روی زیبایش کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2594

من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنندیا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2595

Hanı məcnunluq, mənə dünyanı meydan eləyə,Oynayam bir körpətək, el səngibaran eləyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2596

غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کننداز شکست تن کمند شوق را پرچین کنند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2597

هرکجا خوبان چراغ دلبری بر می‌کنندشمع را پروانه، آتش را سمندر می‌کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2598

نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنندکز می گلرنگ صاحب آبرویم می کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.