Səfəvi dövrü
سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند
Qəzəl 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟
Qəzəl 2600رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند
Qəzəl 2601Kim ola guşənişin, göylə o, həmsöhbət olar,Fikri göylərdə gəzən qəlbi dolu həsrət olar.
Qəzəl 2602بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند
Qəzəl 2603کی به کوشش عاقلان را نشأه سودا دهند؟عشق تشریفی بود کز عالم بالا دهند
Qəzəl 2604Sən əgər dinməyəsən, mey dolu sağər verilər,Bil ki, cənnət bağı da sonra sərasər verilər.
Qəzəl 2605کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند
Qəzəl 2606Bilsən kim, bu gözəllər sənə ülfət edəcək,Onda bəxtin quşu da uçmağa cürət edəcək.
Qəzəl 2607داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند
Qəzəl 2608منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
Qəzəl 2609اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند
Qəzəl 261چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما
Qəzəl 2610بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود
Qəzəl 2611دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بوددست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود
Qəzəl 2612رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود
Qəzəl 2613آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بودروی ما دایم طرف با سیلی استاد بود
Qəzəl 2614ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود
Qəzəl 2615از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Qəzəl 2616یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود
Qəzəl 2617جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بودزودتر آخر شود شمعی که روشنتر بود
Qəzəl 2618تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود
Qəzəl 2619یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود
Qəzəl 262Qəlbin hər bir mətləbin həmxanədə biz tapmışıq,Şam yanıbdır, nurunu pərvanədə biz tapmışıq.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.