Qəzəl 2599

سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 260

مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2600

رهنوردانی که چون خورشید تنها می رونداز زمین پست بر اوج ثریا می روند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2601

Kim ola guşənişin, göylə o, həmsöhbət olar,Fikri göylərdə gəzən qəlbi dolu həsrət olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2602

بی زبان جمعی که از حیرت چو ماهی می شوندمحرم دریای اسرار الهی می شوند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2603

کی به کوشش عاقلان را نشأه سودا دهند؟عشق تشریفی بود کز عالم بالا دهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2604

Sən əgər dinməyəsən, mey dolu sağər verilər,Bil ki, cənnət bağı da sonra sərasər verilər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2605

کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2606

Bilsən kim, bu gözəllər sənə ülfət edəcək,Onda bəxtin quşu da uçmağa cürət edəcək.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2607

داغ ناسور مرا گر بر دل صحرا نهنداز خجالت لاله ها بر کوه پا بالا نهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2608

منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2609

اهل همت خرده خود پیش درویشان نهندمایه داران مروت گنج در ویران نهند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2610

بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2611

دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بوددست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2612

رزق هر کس چون صدف از عالم بالا بودفارغ از چین جبین موجه دریا بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2613

آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بودروی ما دایم طرف با سیلی استاد بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2615

از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2616

یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2617

جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بودزودتر آخر شود شمعی که روشنتر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2618

تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2619

یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 262

Qəlbin hər bir mətləbin həmxanədə biz tapmışıq,Şam yanıbdır, nurunu pərvanədə biz tapmışıq.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.