Səfəvi dövrü
حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Qəzəl 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Qəzəl 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما
Qəzəl 2470اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند
Qəzəl 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Qəzəl 2472از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند
Qəzəl 2473بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند
Qəzəl 2474ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند
Qəzəl 2475عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند
Qəzəl 2476منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند
Qəzəl 2477Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.
Qəzəl 2478از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند
Qəzəl 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Qəzəl 248از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما
Qəzəl 2480Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!
Qəzəl 2481گوشهگیرانی که رو در خلوت دل کردهاندرشته جان را خلاص از مهره گِل کردهاند
Qəzəl 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Qəzəl 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کردهاندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کردهاند
Qəzəl 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
Qəzəl 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Qəzəl 2486شوخچشمان درد بیش و کم به دل افزودهاندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسودهاند
Qəzəl 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیدهاندچهره صبح قیامت را همین جا دیدهاند
Qəzəl 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Qəzəl 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.