Qəzəl 2468

حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2469

آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 247

از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2470

اهل همت بحر را از خار و خس پل بسته اندگوشه دامان به دامان توکل بسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2471

خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2472

از سر زانوی خود آیینه دارت داده اندبنگر این آیینه از بهر چه کارت داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2473

بهر قطع گفتگو تیغ زبانت داده اندتو گمان داری که از بهر بیانت داده اند

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2474

ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اندگریه ای سوزانتر از اشک کبابم داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2475

عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2476

منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2477

Getmə sən dərdin üçün hər adama dərmana,Yusifi qardaşının məkri salıb zindana.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2478

از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2479

حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کرده‌اندچشمه آیینه را خس‌پوش جوهر کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 248

از ملامتگر نیندیشد دل افگار ماشور محشر خنده کبکی است در کهسار ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2480

Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2481

گوشه‌گیرانی که رو در خلوت دل کرده‌اندرشته جان را خلاص از مهره گِل کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2482

خشم را روشندلان در حِلم پنهان کرده‌اندآتش سوزنده را بر خود گلستان کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2483

گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کرده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2484

وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2485

از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2486

شوخ‌چشمان درد بیش و کم به دل افزوده‌اندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسوده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2487

دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اندچهره صبح قیامت را همین جا دیده‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2488

تن‌پرستانی که در تضییع آب و دانه‌انددر ریاض آفرینش سبزه بیگانه‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2489

از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.