Səfəvi dövrü
سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کردسفر آینه را رو به قفا خواهی کرد
Qəzəl 3363آن که منع من مخمور ز صهبا میکردلب میگون تو را کاش تماشا میکرد
Qəzəl 3364از دو عالم دل اگر رو به سویدا میکردسیر پرگار درین نقطه تماشا میکرد
Qəzəl 3365بیتو گر شاخ گلی دیده تماشا میکردمشق نظاره آن قامت رعنا میکرد
Qəzəl 3366حسن آن روز که آیینه مصفا میکردعشق در پرده زنگار تماشا میکرد
Qəzəl 3367در چمن جلوهگر آن قامت رعنا میکردناله فاخته را سرو دو بالا میکرد
Qəzəl 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Qəzəl 3369از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
Qəzəl 337نه بوی گل، نه رنگ لاله از جا می برد ما رابه گلشن لذت ترک تماشا می برد ما را
Qəzəl 3370چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟
Qəzəl 3371اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد
Qəzəl 3372Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.
Qəzəl 3373شعله شوق اگر در دل خارا گیردکعبه چون محمل لیلی ره صحرا گیرد
Qəzəl 3374زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
Qəzəl 3375هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
Qəzəl 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Qəzəl 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Qəzəl 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Qəzəl 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Qəzəl 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Qəzəl 3380شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
Qəzəl 3381قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد
Qəzəl 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Qəzəl 3383قطره آن کس که پی آب به ظلمت می زدکاش خود را به دم تیغ شهادت می زد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.