Səfəvi dövrü
هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد
Qəzəl 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Qəzəl 3386نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد
Qəzəl 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Qəzəl 3388گوهر عکس لبش گر به شراب اندازدکله عیش، می از جوش حباب اندازد
Qəzəl 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد
Qəzəl 339اگرچه نیست غیر از کوه غم فریادرس ما راهمان خرج فغان و ناله می گردد نفس ما را
Qəzəl 3390بر ز نخدان تو هرکس که نگاه اندازدگر بود خضر، دل خویش به چاه اندازد
Qəzəl 3391اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد
Qəzəl 3392زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد
Qəzəl 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Qəzəl 3394سینه را تیره هوا و هوسی می سازدوقت آیینه مکدر نفسی می سازد
Qəzəl 3395چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟
Qəzəl 3396پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد
Qəzəl 3397در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد
Qəzəl 3398عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد
Qəzəl 3399اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد
Qəzəl 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Qəzəl 3400پایم از گرمی رفتار چنان میسوزدکه دل آبله بر ریگ روان میسوزد
Qəzəl 3401Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.
Qəzəl 3402دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزدخضر چون سبزه ز بوم و بر ما برخیزد
Qəzəl 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Qəzəl 3404در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد
Qəzəl 3405منعم از خواب عدم تیره روان برخیزدهر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.