Qəzəl 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3474

دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3475

O qara gözlərin hardan yenə düşdü yadıma?Olum o gözlərə qurban, yenə düşdü yadıma.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3476

به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3477

Dərdi yox qasidin, o, dərdimi hardan bilsin,Yalnız Allah biləni, sanma ki, insan bilsin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3478

دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3479

خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 348

که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3480

Sənə dünyada nə zər, bil, nə də zivər qalacaq,Hər nəyin vardı, xəyal etmə, sərasər qalacaq.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3481

حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3482

چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3483

نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3484

عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3485

در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3489

عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 349

اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3490

عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3492

دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.