Səfəvi dövrü
سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد
Qəzəl 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد
Qəzəl 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد
Qəzəl 3474دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد
Qəzəl 3475O qara gözlərin hardan yenə düşdü yadıma?Olum o gözlərə qurban, yenə düşdü yadıma.
Qəzəl 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Qəzəl 3477Dərdi yox qasidin, o, dərdimi hardan bilsin,Yalnız Allah biləni, sanma ki, insan bilsin.
Qəzəl 3478دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند
Qəzəl 3479خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند
Qəzəl 348که دارد این چنین سرگشته و بی تاب دریا را؟که نعلی هست در آتش ز هر گرداب دریا را
Qəzəl 3480Sənə dünyada nə zər, bil, nə də zivər qalacaq,Hər nəyin vardı, xəyal etmə, sərasər qalacaq.
Qəzəl 3481حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند
Qəzəl 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند
Qəzəl 3483نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند
Qəzəl 3484عارفانی که به تسلیم و رضا ساخته اندمردمک را سپر تیر قضا ساخته اند
Qəzəl 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
Qəzəl 3486عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند
Qəzəl 3487محض حرف است که او را دهنی ساختهانددر میان نیست دهانی، سخنی ساختهاند
Qəzəl 3488هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند
Qəzəl 3489عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند
Qəzəl 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Qəzəl 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Qəzəl 3491تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند
Qəzəl 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.