Səfəvi dövrü
ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Qəzəl 3930Eşq düşməndi cana, eyləsən həzər, neylər?Zəmanə çəksə qılıncı üstünə, sipər neylər?
Qəzəl 3931اگر نه چشم من آن دلنواز باز کندمرا ز هر دو جهان کیست بی نیاز کند
Qəzəl 3932جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Qəzəl 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند
Qəzəl 3934به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند
Qəzəl 3935Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.
Qəzəl 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Qəzəl 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند
Qəzəl 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند
Qəzəl 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند
Qəzəl 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Qəzəl 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند
Qəzəl 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Qəzəl 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Qəzəl 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه
Qəzəl 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند
Qəzəl 3945Dinməyə qoymayalar ortada sözlər yayanı,Qələm hey ömrü boyu çəkmədi sözdən ziyanı?
Qəzəl 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند
Qəzəl 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Qəzəl 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند
Qəzəl 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند
Qəzəl 395به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را
Qəzəl 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.