Qəzəl 393

ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3930

Eşq düşməndi cana, eyləsən həzər, neylər?Zəmanə çəksə qılıncı üstünə, sipər neylər?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3931

اگر نه چشم من آن دلنواز باز کندمرا ز هر دو جهان کیست بی نیاز کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3932

جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3933

اجل چه کار به جانهای با کمال کندچرا ملاحظه خورشید از زوال کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3934

به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3935

Qara zülf ay üzünə düşsə, onu ram eləyər,O mənim gündüzümü döndərib axşam eləyər.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3936

لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3938

سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3939

بهار و باغ به دلهای آتشین چه کندبه تخم سوخته دلسوزی زمین چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 394

نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3940

اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3941

دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3942

کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3943

کسی برون سرازین بحربیکرانه کندکه سربه اره پشت نهنگ شانه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3944

سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3945

Dinməyə qoymayalar ortada sözlər yayanı,Qələm hey ömrü boyu çəkmədi sözdən ziyanı?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3946

خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3947

مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3948

ترانه های جهان گرچه مختلف رنگندتو چون ز پرده برآیی همه یک آهنگند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3949

ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلندنشد ز سوختگی دود ازین کباب بلند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 395

به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3950

سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.