Səfəvi dövrü
Qəlbimi şad edən aləmdə bu sözlərdi mənim,Sədəfəm, köksüm içi incidi, gövhərdi mənim.
Qəzəl 3865همیشه صاحب طول امل غمین باشدکه چین به قدر بلندی در آستین باشد
Qəzəl 3866به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد
Qəzəl 3867حضور روی زمین در فتادگی باشدهدف نشانه تیر از ستادگی باشد
Qəzəl 3868نشاط زنده دلان پایدار می باشددرین پیاله می بی خمار می باشد
Qəzəl 3869نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد
Qəzəl 387به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل را
Qəzəl 3870سبکروان ترا نقش پا نمی باشداثر ز پاک فروشان بجانمی باشد
Qəzəl 3871خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Qəzəl 3872به ملک امن رضا شور وشر نمی باشدکه انقلاب در آب گهر نمی باشد
Qəzəl 3873Bu səmanın altında kim şadiman olubdur?Bu bağçanın gülləri nə vaxt xəndan olubdur?
Qəzəl 3874کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشد
Qəzəl 3875ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد
Qəzəl 3876دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد
Qəzəl 3877نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند
Qəzəl 3878نه هر سخن نشناسی سخنوری داندنه هر سیاه دلی کیمیاگری داند
Qəzəl 3879کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند
Qəzəl 388مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را
Qəzəl 3880دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند
Qəzəl 3881قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند
Qəzəl 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Qəzəl 3883دهان تنگ تو هر خردهدان نمیداندکه غیب را به جز از غیبدان نمیداند
Qəzəl 3884کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند
Qəzəl 3885کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.