Səfəvi dövrü
همیشه از دل من آه سرد می خیزدازین خرابه شب و روز گرد می خیزد
Qəzəl 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Qəzəl 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Qəzəl 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
Qəzəl 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Qəzəl 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد
Qəzəl 3826Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.
Qəzəl 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Qəzəl 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد
Qəzəl 3829فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد
Qəzəl 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Qəzəl 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Qəzəl 3831شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد
Qəzəl 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Qəzəl 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد
Qəzəl 3834شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد
Qəzəl 3835ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شددر آفتاب قیامت پناه پیدا شد
Qəzəl 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Qəzəl 3837اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد
Qəzəl 3838وفا طلب زجهان فنا نباید شدامیدوار به این بیوفا نباید شد
Qəzəl 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد
Qəzəl 384مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را
Qəzəl 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد
Qəzəl 3841جنون من ز نسیم بهار کامل شدحذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.