Qəzəl 3733

کناره گرد خطرهای بیکران داردمیانه رو ز دو جانب نگاهبان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3734

دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3735

ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟به خود رسیده چه حاجت به همنشین دارد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3737

همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3738

چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3739

گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 374

به مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3740

کسی که دل به خیال تو در گرو داردبه هر نفس که برآرد حیات نو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3741

درین محیط چو غواص هرکه ته داردچو موج به که سر رشته را نگه دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3742

شراب روز دل لاله را سیه داردازین سخن مگذر سرسری که ته دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3743

خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3744

شکفتگی ز می ناب تازگی داردنشاط در ره سیلاب تازگی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3745

Sübh çağı mey kuzədə dalğalanıb gəldi dilə,Sanki bülbüldü, səhər vaxtı qoşur nəğmə gülə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3746

به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3747

Bəxti vardır o kəsin, dünyada ancaq qəmi var,Dalıb öz aləminə, öz kədəri, matəmi var.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3748

چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟که باده آتش از اشک کباب می دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3749

چه باک دانه خال از گزند می دارد؟ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 375

به ساغر احتیاجی نیست حسن نیم مستش راکه می جوشد می از پیمانه چشم می پرستش را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3750

سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3751

فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3752

درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3753

ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3754

عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.